Εισήγηση του Βασίλη Λαγού, στην εκδήλωση "Αλληλεγγύη στις 3.000 Γκουέρνικες της Ανατολίας"

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί εισήγηση του Βασίλη Λαγού, εκπροσώπου της Ομάδας Πολιτών ΕΥΤΟΠΙΑ, στην εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε με την "Ενωμένη Ρωμηοσύνη" και την "Πρωτοβουλία Φοιτητών για την Αναγνώριση των Γενοκτονιών", με τίτλο: "Αλληλεγγύη στις 3.000 Γκουέρνικες της Ανατολίας", την Πέμπτη 28 Μαΐου 2015 και με ομιλητές τους:
Γ. Παναγόπουλο (επ. καθηγητή Α.Ε.Α. Ιωαννίνων) και Θ. Μαλκίδη (δρ. κοινωνικών επιστημών). Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος Γ. Γκόντζος.
--------

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ 19Η ΜΑΪΟΥ

Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι μια ομάδα νέων, η Πρωτοβουλία Φοιτητών για την Αναγνώριση των γενοκτονιών, νέοι από διάφορα μέρη, από την Κύπρο, από τη Μακεδονία, από την Κρήτη, καταγόμενοι από τον Πόντο, από τον Λίβανο, ακόμη και την Παλαιστίνη, συνευρίσκονται και πρωταγωνιστούν σε αυτή την υπόθεση, που είναι υπόθεση Ανθρωπισμού και Δικαίωσης, της Μνήμης των θυμάτων των γενοκτονιών.
Και είναι σημαντικό ότι σήμερα συναντιούνται τρεις συλλογικότητες , η «Πρωτοβουλία Φοιτητών για την Αναγνώριση των Γενοκτονιών», η «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» και η «Ομάδα Πολιτών Ευτοπία» για να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων των γενοκτονιών των Ελλήνων, των Αρμενίων των Ασσυρίων και των άλλων γηγενών λαών της Ανατολίας. Πιστεύουμε ότι τέτοιου είδους συλλογικότητες μπορούν από εδώ και πέρα να πρωταγωνιστήσουν σε μια κοινωνία πολιτών, για να ξεφύγουμε επιτέλους από την κομματοκρατία, από κόμματα που δεν λειτουργούν δημοκρατικά, από κόμματα που θεωρούν το κράτος ως φέουδό τους, από ένα κράτος που εν τέλει είναι εχθρικό στο έθνος. Έως ότου επανέλθει η δημοκρατία στον τόπο της, τέτοιου είδους συλλογικότητες μπορούν να πρωταγωνιστήσουν σε μια κατεύθυνσή αναγέννησης της πατρίδας.
Είναι γνωστό ποιοι με τους αγώνες τους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, ανέδειξαν την υπόθεση των γενοκτονιών στην Μ. Ασία, ποιοι ήταν οι αδιάφοροι όλα αυτά τα χρόνια και ποιοι υπονόμευσαν την Ιστορική Αλήθεια. Το 1994 το Ελληνικό Κοινοβούλιο σε μία από τις λίγες καλές στιγμές του, υιοθέτησε με μεγάλη πλειοψηφία, την πρόταση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη και καθιέρωσε την 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Παράλληλα ανέθεσε στον ιστορικό Κωνσταντίνο Φωτιάδη να τεκμηριώσει με επιστημονική έρευνα την υπόθεση της Γενοκτονίας. Δυστυχώς, κάποιοι μετέπειτα κυβερνώντες αρνήθηκαν να εκδώσει η Βουλή το 14τομο έργο του καθηγητή. Διότι κάποιοι στην Ελλάδα υμνούν τον Κεμαλισμό και καταγγέλουν το Ναζισμό, ενώ κάποιοι άλλοι θαυμάζουν τον Αδόλφο Χίτλερ και κατακρίνουν τον Μουσταφά Κεμάλ . Πρόκειται όμως για τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος, αφού είναι γνωστό πως ο Μουσταφά Κεμάλ υπήρξε ο δάσκαλος του Χίτλερ, «το φωτεινό μου αστέρι» όπως συνήθιζε να λέει γι’ αυτόν, ο Αδόλφος.
Οι τρεις Γενοκτονίες που διέπραξαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί ήταν ενταγμένες σε μία και μόνη στρατηγική, την Ιδεολογία του Θανάτου. Ο ιστορικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, που ξεκίνησε την έρευνα για την Ποντιακή Γενοκτονία στα αρχεία Υπουργείων Εξωτερικών ξένων χωρών, καθιέρωσε τη φράση «Άουσβιτς εν ροή», για να περιγράψει τις κεμαλικές θηριωδίες με τα «Τάγματα Εργασίας», τα διαβόητα «αμελέ ταμπουρού» και τις πορείες θανάτου, που χρησιμοποιήθηκαν ως μέθοδοι εξόντωσης των γηγενών λαών της Ανατολίας και έδωσαν το παράδειγμα για να συνεχίσει ο Χίτλερ τις θηριωδίες του.
Ο καθηγητής Ενεπεκίδης λίγο πριν πεθάνει αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια της έρευνάς του δύο Έλληνες πολιτικοί παρενέβησαν στον τότε υπουργό εξωτερικών της Αυστρίας Κουρτ Βαλχάιμ και μετέπειτα Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και ζήτησαν να εμποδίσει η κυβέρνηση της Αυστρίας τη συνέχιση της έρευνας ώστε να μην διαταραχθούν, τάχα, οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Όλα αυτά στα πλαίσια του ΝΑΤΟικού δόγματος της ακεραιότητας της Τουρκίας, που είναι υποτίθεται σύμμαχος χώρα. Ήταν η ίδια λογική που χάριζε τους Πομάκους της Θράκης στο Τουρκικό Προξενείο, έχοντας δήθεν οι Πομάκοι βουλγάρικη καταγωγή, άρα εχθρική, ενώ θα ήταν προτιμότερο να οδηγηθούν στις αγκάλες της «συμμάχου» Τουρκίας.

Πλησιάζει η ώρα για τη δικαίωση της Ιστορικής Αλήθειας, για τη δικαίωση της Φωνής των Λαών απέναντι στη βαρβαρότητα, για τη νίκη της Ζωής απέναντι στην ιδεολογία του θανάτου.
Εδώ έχουμε να σας κάνουμε δύο προτάσεις:
Η μία απευθύνεται στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων, να οργανώσει ένα συνέδριο αφιερωμένο σε όλες τις Γενοκτονίες και ιδιαίτερα στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, του χρόνου την 19η Μαΐου. Συμβολικά θα μπορούσε το Πανεπιστήμιο και η πόλη μας να φιλοξενεί ένα τέτοιο συνέδριο.
Και μία δεύτερη πρόταση, προς το Δήμο Ιωαννιτών, ως υπεύθυνος για την ονοματοδοσία οδών, πλατειών κλπ: να τιμήσει τον Πόντο, με ονοματοδότηση χωριών, πόλεων και ιστορικών προσωπικοτήτων του Πόντου. Μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να είναι ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, ιστορική μορφή του Πόντου. Είναι αυτός ο οποίος στη συνέχεια, ως Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, αρνήθηκε να ορκίσει την κυβέρνηση Τσολάκογλου επί Γερμανικής Κατοχής. Πρόκειται για μία προσωπικότητα που συνδυάζει την θρησκευτική με την εθνική διάσταση, που εναντιώθηκε και στον Κεμαλισμό αλλά και στο Ναζισμό.
Αν έρθουμε στο σήμερα, με άλλη κλίμακα και αν διευρύνουμε τον όρο της Γενοκτονίας, μήπως αυτό που υφίσταται ο Ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια είναι μια μορφή κοινωνικής γενοκτονίας; Στη σύγχρονη Ελλάδα δεν έχουμε πόλεμο με τανκς και όπλα, έχουμε το «οικονομικό χρέος», έχουμε τα «δελτία των οχτώ» και τον «Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή». Σήμερα δεν μας δολοφονούν, μας οδηγούν στην αυτοκτονία.
Η αναγνώριση των γενοκτονιών από το τουρκικό κράτος είναι μια αναγκαία προϋπόθεση σε μια κατεύθυνση αληθινής φιλίας των λαών και όχι της ψευδεπίγραφης ελληνοτουρκικής φιλίας. Ευτυχώς το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι φωνές μέσα στην Ανατολία που αναζητούν την Αλήθεια .
Λαοί χωρίς μνήμη, λαοί που βασίζονται στο ψέμα είναι καταδικασμένοι από την Ιστορία. Διότι ο αγώνας των Λαών είναι ένας διαρκής αγώνας της Μνήμης ενάντια στη Λήθη.

Εκδήλωση την Πέμπτη 28 Μαϊου

Με αφορμή την 19η Μαίου,ημέρα μνήμης των θυμάτων της 

γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου ,

η Πρωτοβουλία Φοιτητών 

για την αναγνώριση των γενοκτονιών,

η Ενωμένη Ρωμιοσύνη και η Ομάδα Πολιτών Ευτοπία
συνδιοργανώνουν εκδήλωση με τίτλο :

"Αλληλεγγύη στις 3.000 Γκουέρνικες της Ανατολίας"

Την Πέμπτη 28 Μαίου 2015 και ώρα 8.00μμ στο

 Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα (Παπαδοπούλου 11-2ος όροφος),

με ομιλητές τους:

Γ.Παναγόπουλο (επ.καθηγητή Α.Ε.Σ.Βελλάς Ιωαννίνων) 

και Θ.Μαλκίδη (δρ.κοινωνικών επιστημών).

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Γ.Γκόντζος.

19η ΜΑΪΟΥ

19^η ΜΑΪΟΥ 

 HMEΡΑ ΜΝΗΜΗΣ  ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ 3.000 ΓΚΟΥΕΡΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΑΣ

   Με αφορμή την 19η Μαΐου , η Ομάδα Πολιτών Ευτοπία τιμά τη μνήμη των θυμάτων των γενοκτονιών των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων ,  των Ασσυρίων και των άλλων γηγενών λαών της Ανατολίας.  

   Είναι γνωστό ποιοί με τους αγώνες τους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, ανέδειξαν την υπόθεση των γενοκτονιών στη Μικρά Ασία, ποιοί ήταν οι αδιάφοροι όλα αυτά τα χρόνια και ποιοί υπονόμευσαν την Ιστορική Αλήθεια. Διότι κάποιοι στην Ελλάδα υμνούν τον κεμαλισμό και καταγγέλλουν το ναζισμό, ενώ  κάποιοι άλλοι θαυμάζουν τον Αδόλφο Χίτλερ και κατακρίνουν τον Μουσταφά Κεμάλ.Πρόκειται όμως  για τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος , αφού είναι γνωστό πως ο Μουσταφά Κεμάλ υπήρξε ο δάσκαλος του Χίτλερ,  «το φωτεινό μου αστέρι» όπως συνήθιζε να λέει ο Αδόλφος .

   Οι τρεις Γενοκτονίες που διέπραξαν οι νεότουρκοι και οι κεμαλικοί σε βάρος των αυτόχθονων Λαών της Ανατολίας ήταν ενταγμένες σε μία και μόνη στρατηγική : την Ιδεολογία του Θανάτου . Τα "Άουσβιτς εν ροή" που  προηγήθηκαν στην Ανατολία  , χρησίμευσαν ως παράδειγμα για τα Άουσβιτς των Ναζί .

   Πλησιάζει η ώρα για τη δικαίωση της Ιστορικής Αλήθειας , για την δικαίωση της Φωνής των Λαών απέναντι στη βαρβαρότητα ,  για τη νίκη της Ζωής απέναντι στην Ιδεολογία του Θανάτου .

   Είναι επίκαιρη όσο ποτέ  η πρόταση του Μιχάλη Χαραλαμπίδη  για να καθιερωθεί η 19^η Μαΐου ως :

«Πανευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων των γενοκτονιών».

Ομάδα Πολιτών Ευτοπία

www.eutopiaioannina.blogspot.com

 www.facebook.com/eutopiaioannina

Κρίση στην Ουκρανία και Ελληνισμός .

Του Απόστολου Κόλκα*

Έχω γράψει αρκετές φορές για την κρίση στην Ουκρανία και την εγκληματική στάσης της προηγούμενης κυβέρνησης που αναγνώρισε το φασιστικό καθεστώς του Κιέβου ενάντια στα συμφέροντα της ιστορικής και αυτόχθονης Ελληνικής κοινότητας της Αζοφικής ( την Κριμαία-Ταυρίδα και τον εκεί Ελληνισμό που ο Πούτιν διασφάλισε με τις κινήσεις του) αλλά και ενάντια στο Διεθνές Δίκαιο , το Δίκαιο των Λαών και τη Δημοκρατία **.

Δυστυχώς παρά τα όσα έλεγε η τότε ελληνική αξιωματική αντιπολίτευση , σήμερα που είναι κυβέρνηση δεν έχει κάνει και πολλά .

Ευτυχώς όμως ο Ελληνισμός της Ουκρανίας συμμετέχει στον αγώνα ενάντια στον φασισμό , πολεμάει για το δικαίωμα του στην αυτοδιάθεση και τη Δημοκρατία . Πιο πρόσφατο παράδειγμα ο νέος Δήμαρχος της ηρωικής πόλης Ντεμπάλτσεβε, την πόλη-ορόσημο της νίκης,  όπου οι Πολιτοφύλακες των Λαϊκών Δημοκρατιών της Νέας Ρωσίας εγκλώβισαν χιλιάδες στρατιωτών της Χούντας του Κιέβου .

Η πόλη μετά από πολύμηνη κατοχή και άγριες μάχες που οδήγησαν σε χιλιάδες νεκρών στρατιωτών , απελευθερώθηκε .

Ο νέος Δήμαρχος που αναλαμβάνει να αποκαταστήσει τις αυτοδιοικητικές υποδομές  και την ανοικοδόμηση της πόλης είναι ένας Έλληνας ομογενής, 6ης γενιάς που πολέμησε στις μάχες ως μέλος της Πολιτοφυλακής της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ .

Ο Αλέξανδρος Αφέντικωφ , σε συνέντευξη τύπου στα ρωσικά κανάλια, επί τη αναλήψει των καθηκόντων του, δεν έκρυψε την ελληνική καταγωγή και καταβολές του. Την στρατιωτική στολή του, κοσμούσε το περιβραχιόνιο της ελληνικής σημαίας, από την οποία και άντλησε έμπνευση για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ρωσόφωνης, σλαβικής γης του Ντονμπάς!

*Το κείμενο αναρτήθηκε στο προσωπικό μου ιστολόγιο στο facebook https://www.facebook.com/apostolos.kolkas και στο ενδιαφέρον για όσους απασχολούν οι γεωπολιτικές  εξελίξεις της περιοχής μας ιστολόγιο  dimpenews.com στις 26 Φεβρουαρίου 2015 .

** Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την κρίση στην Ουκρανία μπορείτε να ανατρέξετε στο κείμενο - συζήτηση  μου με  τον δημοσιογράφο Γιώργο Γκόντζο στην εκπομπή του "Ο,τι πεις εσυ" στο Δημοτικο Ραδιοφωνο Ιωαννινων την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου του 2014 .  με τίτλο : 

Ομοσπονδιοποίηση της Ουκρανίας η λύση για την ειρηνική συμβίωση των λαών της  

Αναζητώντας ένα σχέδιο για τη χώρα .

Του Νίκου Ντάσιου 

Για να μην έχουμε αυταπάτες, το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών σε σχέση με την διαπραγμάτευση των όρων ομηρίας της χώρας στη «Γερμανική Ευρώπη» είχε ως πρακτικό αποτέλεσμα: α) την συνέχιση του Μνημονίου των Σαμαρά-Βενιζέλου, μέσω της επιτήρησης και της λήψης νέων μέτρων το επόμενο 4μηνο προκειμένου ν ανταποκριθούμε στις δανειακές μας υποχρεώσεις και β) την πιθανότατη σύναψης νέου Μνημονίου («συμφωνίας με τους θεσμούς») με νέα χρηματοδότηση και επιβολή επιπλέον μέτρων μετά το πέρας του 4μηνου εξαϋλώνοντας παντελώς το ήδη καταρρακωμένο κοινωνικό σώμα .Το βασικό εργαλείο επίτευξης της συμφωνίας έγκειται στην σύζευξη Δανειακής Σύμβασης και Μνημονίου και στην αποτροπή κάθε δυνατότητας διαπραγμάτευσης της δανειακής σύμβασης δλδ των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας μας.

Οι Γερμανοί είναι προφανώς οι νικητές έως τώρα δεδομένου ότι μέσω του χρέους και με την απειλή της ασφυξίας του Τραπεζικού συστήματος και την επιστροφή σε Εθνικό Νόμισμα πέτυχαν: α) να υποχρεώσουν μια «αριστερή κυβέρνηση» να λάβει δυσβάστακτα μέτρα καταργώντας στην πράξη την δυνατότητα ύπαρξης αντιπολίτευσης σε μια αποικία –στρατόπεδο συγκέντρωσης, όπως συνέβη παλαιότερα με την «λαϊκή δεξιά» του Σαμαρά., κ β) να παραδειγματίσουν τις αντιπολιτευτικές αντι-ευρωπαϊκές δυνάμεις σε χώρες όπως η Ιταλία , η Ισπανία η Γαλλία κλπ. ώστε να ευθυγραμμιστούν πλήρως με την πρωτοκαθεδρία του Βερολίνου.

Το αμέσως επόμενο διάστημα αυτό που θα επιχειρηθεί θα είναι το εγχείρημα της Πολιτικής Ενοποίησης της Ευρωζώνης υπό την Γερμανική Ηγεμονία μέσω του αυστηρού καταμερισμού εργασίας μέσω του χρέους και της καταστροφής όπου το έλλειμμα της περιφέρειας θα μεταφέρετε ως πλεόνασμα στο Βορρά, με κύριο αποδέκτη το Βερολίνο . Οι Γερμανοί ευελπιστούν στην επιτυχή έκβαση του σχεδίου τους εξασφαλίζοντας την αποδοχή των ελίτ των περιφερειακών χωρών, ιδιαίτερα της Γαλλίας, εκβιάζοντας σε άλλη περίπτωση με την αποχώρηση τους από την Ευρωζώνη στηριζόμενοι στην συμμαχία τους με τους δορυφόρους τους στα Ανατολικά οι οποίοι ήδη παράγουν πλεονάσματα για λογαριασμό τους. Σ αυτόν τον καταμερισμό η καλύτερη εκδοχή για την χώρα μας είναι αυτή μιας Ειδικής Οικονομικής Ζώνης με τα χαρακτηριστικά τουριστικού θερέτρου για τους πλούσιους «Αρείους» και με πλήρη εκποίηση του δημόσιου πλούτου της…

Έναντι αυτής της ζοφερής εκδοχής του μέλλοντος μας απαιτείται μια σαφής στρατηγική και όχι επικοινωνιακές πομφόλυγες («μπαρουφολογίες»):

Α) η χώρα θα πρέπει να συμμετέχει ενεργά σε όποιες Γερμανικές αντι-συσπειρώσεις έχουν δημιουργηθεί και πρόκειται να εκφραστούν πολιτικά το επόμενο διάστημα στο πλαίσιο των εκλογικών αναμετρήσεων σε Αγγλία , Ισπανία , Πορτογαλία κλπ με βασικό αίτημα το «κούρεμα» ή έστω την παράταση αποπληρωμής του χρέους με μείωση επιτοκίων. Στο πλαίσιο μιας Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το χρέος, θα πρέπει να καταγγελθούν τα υπερκέρδη της Γερμανίας μέσω της διαχείρισης του χρέους των χωρών της Ευρωζώνης από την αγορά ομολόγων και την διαφορά επιτοκίων. Επιπρόσθετο δικό μας όπλο σ αυτή την διαπραγμάτευση (όποτε γίνει) είναι η καταβολή των Γερμανικών αποζημιώσεων και του Κατοχικού Δανείου από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, το ύψος των οποίων πρέπει να προσδιοριστεί επακριβώς από τους Ελληνικούς θεσμούς.

Β) να ξεκινήσει άμεσα ο σχεδιασμός για την επιβολή ομολογιακού δανείου, εσωτερικού δανεισμού του Κράτους, που θα υποχρεώνει: την οικονομική ελίτ ( ιδιαίτερα όσους έχουν φροντίσει να εξάγουν τον πλούτο τους και δεν έχουν πληρώσει τίποτα τα χρόνια της κρίσης) αλλά και όλων ημών ανάλογα με το πραγματικό μας εισόδημα, που θα πρέπει να πάρουμε Κρατικά ομόλογα προκειμένου ν ανταποκριθούμε στην καταβολή των υποχρεώσεων μας το επόμενο διάστημα. Κάθε ενδεχόμενο χρήσης των εναπομεινάντων πόρων των λεηλατημένων απο το PSI, ασφαλιστικών ταμείων και των ταμείων των δημόσιων οργανισμών για την καταβολή των υποχρεώσεων μας θα οδηγήσει σε πλήρη μακρο-οικονομική κατάρρευση και πρέπει ν αποφευχθεί.

Γ) να εφαρμοστούν άμεσα –ήδη από χτες!!!- δύο βασικά σχέδια κάνοντας χρήση των εν δυνάμει διαθέσιμων πόρων (ΕΣΠΑ-Πακέτο Γιούνκερ κλπ): α) παραγωγικής ανασυγκρότησης - αμυντικής θωράκισης και β) δημογραφικής ανάκαμψης, με εφαλτήριο το νέο ρόλο του Κράτους. Ο νέος ρόλος του Κράτους ως του μόνου «εργαλείου» για την ανασυγκρότηση της χώρας προϋποθέτει: ριζική αποκέντρωση από την Αθήνα, πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς , δικαιοσύνη, σχεδιασμό νέων υποδομών και δικτύων, διαχείριση του δημόσιου πλούτου για το συλλογικό συμφέρον, συνεργασία με ιδιώτες και νέους συνεταιρισμούς πάνω σε εξειδικευμένα τοπικά και περιφερειακά παραγωγικά σχέδια ενδογενούς ανάπτυξης. Το Κράτος είναι το μόνο εργαλείο γιατί μόνο αυτού θα μπορούσε ν αποκατασταθεί η φορολογική και ασφαλιστική δικαιοσύνη μεταξύ εγχώριων παραγωγών και πολυεθνικών ή να συλληφθεί το λαθρεμπόριο, κάνοντας πράξη τον ανταγωνισμό σε μια οικονομία που λειτουργεί ως καρτέλ και άρα καταστρατηγεί κάθε εγχώριο παραγωγικό εγχείρημα εν τη γεννέση του. Μέσω του Κράτους θα μπορούσαν να επιβληθούν πρόστιμα για παραβίαση της εργατικής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας κάνοντας πράξη την δυνατότητα ενός βιώσιμου οικολογικά και κοινωνικά παραγωγικού μοντέλου. Μέσω του Κράτους τέλος μπορούν να διασφαλιστούν διακρατικές συμφωνίες και συνεργασίες που θα έθεταν στην πράξη, ως αμοιβαίο συμφέρον και όχι ως ευχολόγιο και συναισθηματισμό την στρατηγική για τις νέες γεωπολιτικές συμμαχίες που έχει ανάγκη η χώρα: όπως πχ με την Κύπρο, την Αίγυπτο, τους Κούρδους, τα Βαλκάνια -Βουλγαρία, Σερβία και Ρουμανία-, την Ρωσία και την Κίνα. Και τις έχουμε ανάγκη διαισθανόμενοι (αντίθετα με όσους ευκόλως προτρέπουν σήμερα στην έξοδο της χώρας από τον Ευρωζώνη) τον θανάσιμο κίνδυνο απομόνωσης της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ήπειρο όταν θα έχει απέναντι της τον Οθωμανικό επεκτατισμό και τον εξτρεμιστικό Τζιχαντισμό….

Όλα τα παραπάνω έχουν μια βασική προϋπόθεση: την προετοιμασία του λαού μας προκειμένου να στηρίξει μια στρατηγική δύσκολη αλλά με προοπτική αλλάζοντας το μοντέλο ζωής και κατανάλωσης του. Υπερβαίνοντας επίσης τις ψεύτικες αντιθέσεις που καλλιεργούν οι καταρρακωμένες πολιτικές δυνάμεις της ύστερης μεταπολίτευσης: μνημόνιο- αντιμνημόνιο, αριστερά–δεξιά, ευρώ-δραχμή κοκ προκειμένου να δικαιολογούν την ύπαρξη τους….Ο λαός μας πρέπει να προετοιμαστεί για ένα μακράς πορείας εθνικο-απελευθερωτικό αγώνα και για να τον φέρει εις πέρας απαιτείται γνώση της πραγματικότητας, νέος πατριωτισμός, πνευματική εγρήγορση και Εθνική Ενότητα.